Srpska pravoslavna crkva i vernici danas, 18. januara, obeležavaju zimski Krstovdan, praznik koji se slavi uoči Bogojavljenja.
Ovaj dan obeležava se kao uspomena na prve hrišćane koji su primili veru na samom početku hrišćanske propovedi.
Praznik je vezan za Bogojavljenje i krštenje Isusa Hrista, kao i za dan posvećen Svetom Jovanu Krstitelju, koji je krstio Sina Božijeg u reci Jordan.
Zimski Krstovdan se uvek slavi uoči Bogojavljenja i spada u nepokretne praznike. U kalendaru Srpske pravoslavne crkve nije obeležen crvenim slovom, za razliku od Krstovdana koji se slavi 27. septembra, kao uspomena na pronalaženje Časnog krsta, na kojem je na Golgoti razapet Hristos.
Na ovaj praznik se strogo posti, i to prvi put posle Božića, jer je do tog dana post bio razrešen zbog velikog praznika. Zato je u srpskom narodu ostala izreka: „Ko se krstom krsti, taj Krstovdan posti”.
Od Božića do Bogojavljenja mrsni su svi dani, ali se na Krstovdan, bez obzira na to koji je dan u nedelji, strogo posti na vodi. Ukoliko praznik padne u subotu ili nedelju, post je razrešen na ulje. Ovim postom vernici se pripremaju za praznik Bogojavljenja i za pijenje bogojavljenske vodice.
U pojedinim krajevima postoji običaj da se uoči praznika krst stavi u vodu i unese u crkvu. Ako se krst smrzne, veruje se da će godina biti rodna i zdrava, a ako se ne smrzne – da će biti oskudna i bolešljiva.
Prema narodnom predanju, na Krstovdan se „ukrštaju vetrovi“, pa se veruje da će onaj vetar koji tog dana duva najčešće duvati i tokom godine. U Sremu je zastupljeno verovanje da se vetrovi tog dana krste, odnosno duvaju jedan drugome u susret, pa koji nadjača.
Na Krstovdan se, nakon liturgije, u hramovima obavlja čin vodoosvećenja, dok se sutradan, na Bogojavljenje, voda osvećuje i van hrama – na rekama i drugim otvorenim mestima.
Krstovdanska vodica se posle vodoosvećenja deli vernicima i, prema običaju, čuva u domovima radi zdravlja.
U srpskom narodu postoji verovanje da se u ponoć, uoči Bogojavljenja, otvara nebo i da se Bog javlja ljudima. Tada se, uz molitvu, izgovara želja.
Prema narodnim običajima, u nekim delovima Srbije na Krstovdan je poželjno oprati sav veš i očistiti kuću.
U dvanaest dana, počev od Božića pa zaključno sa Krstovdanom, narod je nekada posmatrao vreme kako bi, po verovanju, naslutio kakvih će biti dvanaest meseci godine koja dolazi.
U pojedinim krajevima Srbije na Krstovdan su se jeli ostaci badnjedanskog pasulja, dok su se pihtije spremale za Bogojavljenje, s obzirom na to da je Krstovdan posni dan.
