Koristeći mogućnost koju pruža „Timočka” da se najveći mogući broj ljudi na pogodan način upozna sa istorijom Timočke Krajine pripremili smo zbirku važnih događaja i istorijskih ličnosti iz prošlosti našeg kraja. Ova zbirka namenjena je svima koji vole da upoznaju istoriju Timočke Krajine, za turiste i turističke vodiče i medije, za emisije o važnim datumima iz prošlosti Timočke Krajine.
Dogodilo se u avgustu
Na današnji dan, 25. avgusta 1938. godine, 6.500 radnika borskog rudnika stupilo je u generalni štrajk. Zanimljivo je da su radnici stupili u štrajk po nagovoru lokalnih vlasti, do tada poslušnih prema Francuzima koji su eksploatisali rudno blago i zapošljene radnike. Lokalne vlasti htele su uz pomoć radnika da iznude od Francuske finansijske i druge ustupke. Međutim, uskoro se pokazalo da je glavni uzrok štrajka nezadovoljstvo ekploatisanih radnika, koje je izbilo u njihovoj želji da se povećaju nadnice.
Francuzi kao eksploatori rudnog blaga u Boru koristili su jeftinu radnu snagu, uglavnom seljake iz okolnih sela koje su slabo plaćali. 1938. godine nadnice u Boru bile su od 22 do 27 dinara, a kilogram hleba koštao je dva i po dinara. I cene namirnica na borskoj pijaci bile su skuplje nego u drugim gradovima u Timočkoj Krajini. Pored toga, rudari su stanovali u lošim stanovima. Zato se u leto 1938. godine prelila čaša nezadovoljstva borskih rudara i došlo je do velikog potresa.
Štrajk se produžio sve do 25. septembra jer su rudari odbijali da se vrate na posao, uprkos ličnim nedaćama svake vrste i intervencije žandarmerije. Na kraju, kada je štrajk okončan, najaktivniji radnici u štrajku bili su otpušteni sa posla, a nadnice povećane za 2 dinara, uz istovremeno podizanje radnih normi. Obećana je i pomoć za podizanje radničkih stanova.
Na današnji dan, 25. avgusta 1950. godine, nastala je fabrika motokultivatora u Knjaževcu. Osnovana je od zanatske radionice pod imenom „Fond za mehanizaciju” radi popravke alata i oruđa za rad za potrebe seljačkih radnih zadruga. Tokom vremena ona je proširila poslovanje i zaposlila nove radnike.
Od 1964. godine, započelo je novo razdoblje u razvoju fabrike. Otpočela je proizvodnja mašina za selekciju semena i transport kukuruza u saradnji sa industrijom poljoprivrednih mašina u Zemunu. Tada dolazi do promene imena, ona dobija naziv „Fabrika mašina i livnicu”, jer je u međuvremeno počela proizvodnja sivog i obojenog lima.
Rekonstrukcijom preduzeća 1965. i 1966. godine dobijen je veći proizvodni prostor oko 3000 m2 i instalirana oprema za presarske kapacitete i kapacitete za obradu metala.
20. marta 1967. godine potpisan je sporazum o dugoročnoj saradnji sa firmom „Agria-Werke” iz okoline Štutgarta u Nemačkoj, nakon čega je započela proizvodnja motokultivatora i priljučnih mašina. Posle nekoliko godina, potražnja i prodaja motokultivatora bila je takva da nije bilo područja u Velikoj Jugoslaviji u kome po domaćinstvima nije bilo knjaževačkih motokultivatora, bez obzira da li su se ona bavila ratarskom, povrtarskom, vinogradarskom ili voćarskom proizvodnjom.
