Srpska pravoslavna crkva i vernici slave danas Uspenije Presvete Bogorodice – Veliku Gospojinu.
Praznik Uspenija Presvete Bogorodice ustanovljen je 528. godine po želji cara Mavrikija, koji je na ovaj dan pobedio Persijance. Od tada svi hrišćani slave ovaj dan. Kao državni praznik obeležava se u Grčkoj i Rumuniji. Vernici masovno posećuju čudotvorne Bogorodičine ikone, a u Jerusalimu se obavlja obred simbolične sahrane Bogorodice.
Prema predanju, Majka Božja nadživela je Sina i nastavila njegovu misiju. Do kraja života živela je u Jerusalimu, okružena pažnjom apostola i prve hrišćanske zajednice. Kao što joj je nekad arhangel Gavrilo saopštio da će roditi Sina Božjeg, tako je sada obavestio da će se na ovaj dan upokojiti. Vaznela se na nebo i „predala svoj duh u ruke Spasitelja”. Prema jednim izvorima, Bogorodica je živela 60, a prema drugim 72 godine.
Prazniku prethodi dvonedeljni post.
Prema verovanju, između dve Gospojine, u periodu prelaza, važno je obaviti obrede kojima se izražava zahvalnost Bogorodici – zaštitnici žena – za rađanje dece, kao i za rodnost i plodnost zemlje i stoke.
Na ovaj dan nije dobro raditi ručne poslove, naročito sa iglama, niti uopšte započinjati nov posao.
Takođe, prema verovanju, na Veliku Gospojinu malo sastrugane boje sa njene ikone ili freske, ako se popije razmućeno u vodi, može pomoći kod mnogih ženskih bolesti.
Presveta Bogorodica je i zaštitnica bolesnih, pa su za Veliku Gospojinu u Srbiji mnogi bolesnici odvođeni na izvore lekovite vode da se umiju.
Proslavljanje Velike Gospojine u Srbiji pratili su vašari na kojima su se ljudi u prazničnom raspoloženju okupljali radi upoznavanja i druženja ili trgovine.
Smatra se i da su jaja prikupljena u ovom periodu najkvalitetnija i dugo ostaju sveža.
Počinju i Međugospojinci, odnosno Međudnevnica – dani između Velike Gospojine (28. avgusta) i Male Gospojine (21. septembra) – a ovaj period smatra se najboljim vremenom za branje lekovitog bilja.
Velika Gospojina slava je mnogih gradova, opština i hramova u Srbiji.
