Srpska pravoslavna crkva i njeni vernici danas, 7. januara, proslavljaju Božić po julijanskom kalendaru, kao najradosniji hrišćanski praznik.
Božić predstavlja dan mira, ljubavi i svetlosti. Praznik se slavi u krugu porodice i prijatelja, a na ovaj dan vernici se pozdravljaju rečima: „Mir Božiji, Hristos se rodi”, dok se odgovara: „Vaistinu se rodi”.
Pored Srpske pravoslavne crkve, Božić 7. januara obeležavaju i Ruska i Gruzijska pravoslavna crkva, Jerusalimska pravoslavna patrijaršija, kao i monasi na Svetoj Gori. Vernici Božić proslavljaju tri dana.
Ovaj najradosniji praznik obeležava se brojnim i lepim verskim običajima koji se prenose s kolena na koleno.
Jedan od najvažnijih običaja jeste dolazak položajnika, posebne osobe koja na Božić prva ulazi u dom. Prema narodnom verovanju, položajnik donosi sreću i blagostanje tokom cele godine. On prinosi darove badnjaku, dok ga domaćini daruju poklonima. Položajnik prilazi vatri i grančicom badnjaka džara vatru, izgovarajući: „Koliko varnica, toliko parica, koliko varnica, toliko sreće i veselja”, nabrajajući pritom sve ono što se želi da se u domaćinovoj kući umnoži.
Rano ujutru na Božić mesi se tradicionalni hleb – česnica. U nju se stavlja parica za sreću i novac, dren ili deo badnjaka za zdravlje, a nekada su se u česnicu stavljali i kukuruz, pšenica i žito. Česnica se deli svim ukućanima i svako treba da pojede po jedno parče. Prema verovanju, onaj ko pronađe paricu imaće naročitu sreću, zdravlje i novac tokom cele godine. Parica iz česnice stavlja se na ikonu i čuva do narednog Božića.
Glavni deo božićne trpeze je pečenica. Prema tradiciji, najčešće je u pitanju mlado prase, dok se u nekim krajevima kao pečenica služi i mlado jagnje, poznato kao veselica. Pečenica se unosi u kuću na Badnje veče i naslanja na istočni zid, gde ostaje do Božića, kada se iznosi na svečanu trpezu. Prema narodnom verovanju, na božićnoj trpezi ne sme biti pernate živine, jer ona simboliše nazadovanje i rasturanje doma, budući da kljuca i baca zemlju iza sebe. Ručak započinje tako što domaćin iseče srce pečenice i svakom ukućaninu daje po jedno parče da pojede bez hleba, nakon čega se lomi božićni hleb – česnica.
