U Srbiji i širom sveta danas se obeležava Dan primirja u Prvom svetskom ratu, u znak sećanja na 11. novembar 1918. godine, kada su utihnula borbena dejstva i okončan najrazorniji sukob koji je svet do tada poznavao. U ovom ratu, koji je odneo više od 17 miliona života, Srbija je izgubila gotovo trećinu svog stanovništva.
Primirje je potpisano u ranim jutarnjim časovima, u 5.20, u železničkom vagonu u Kompjenju, u Francuskoj, a na snagu je stupilo u 11.00 časova po srednjoevropskom vremenu. Sa savezničke strane potpisnici su bili maršal Ferdinand Foš i britanski lord admiral Roslin Vemis, dok su Nemačku predstavljali političar Matijas Ercberger, diplomata Alfred fon Oberndorf, general Detlif fon Vinterfelt i kapetan Ernst Vanselov.
Kapitulaciji Nemačke prethodio je raspad Solunskog fronta, koji su probile srpske snage u septembru 1918. godine, što je dovelo do kapitulacije Bugarske 29. septembra i abdikacije bugarskog monarha. Ubrzo su usledile kapitulacije Turske i Austrougarske 3. novembra, u trenutku kada se dvojna monarhija već raspadala pod teretom unutrašnjih nemira i pobuna.
U Nemačkoj je krajem oktobra izbio ustanak mornara u luci Vilhelmshafen, koji se ubrzo proširio širom zemlje, dovevši do abdikacije cara Vilhelma II 9. novembra i njegovog odlaska u egzil u Holandiju. Nemačka je, suočena s kolapsom na frontovima, nestašicom hrane i epidemijom španske groznice, ponudila primirje predsedniku SAD Vudrou Vilsonu, na osnovu njegovih „Četrnaest tačaka“ zasnovanih na pravu naroda na samoopredeljenje.
Primirje je predviđalo prekid neprijateljstava, povlačenje nemačkih trupa istočno od Rajne, okupaciju Rajnske oblasti od strane saveznika, predaju oružja, ratne tehnike i zarobljenika. Mirovni sporazum u Versaju potpisan je kasnije, 28. juna 1919. godine, a stupio je na snagu 10. januara 1920.
Iako je primirje bilo potpisano u ranu zoru, borbe su nastavljene do 11.00 časova, kada je zvanično nastupio prekid vatre. Tog poslednjeg dana rata stradalo je čak 2.738 ljudi.
Srbija je, srazmerno broju stanovnika, podnela najteže žrtve u Prvom svetskom ratu. Prema podacima delegacije Kraljevine SHS na Mirovnoj konferenciji u Parizu 1919. godine, Srbija je izgubila 1.247.435 ljudi, što je iznosilo 28 odsto ukupne populacije iz 1914. godine. Od toga su 402.435 bili vojnici, a 845.000 civili.
Prvi svetski rat započeo je napadom Austrougarske na Srbiju, nakon atentata na austrougarskog prestolonaslednika Franca Ferdinanda u Sarajevu 28. juna 1914. godine, koji je izvršio pripadnik pokreta „Mlada Bosna” Gavrilo Princip. Iako je Srbija nastojala da diplomatskim putem izbegne sukob, Beč je iskoristio ovaj događaj kao izgovor za napad.
Srpska vojska, iako iscrpljena balkanskim ratovima, uspela je da ostvari značajne pobede na Ceru, Drini i Kolubari, iznenadivši i neprijatelje i saveznike.
Ishod Prvog svetskog rata temeljno je izmenio kartu Evrope. Nestale su imperije – Austrougarska, Nemačka, Osmanska i Ruska, a nastale su nove države poput Čehoslovačke, Poljske, Finske, Estonije, Letonije i Litvanije. Srbija je, pobedom u ratu, ispunila svoje nacionalne ciljeve. Prvog decembra 1918. godine, u Beogradu, regent Aleksandar Karađorđević proglasio je stvaranje Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca.
Dan primirja u Prvom svetskom ratu obeležava se u Srbiji kao državni praznik od 2012. godine.
