Vernici Srpske pravoslavne crkve danas, na drugi dan Božića, obeležavaju Sabor Presvete Bogorodice i praznik provode u krugu najbližih, uz tradicionalni pozdrav: „Pomoz’ Bog”. Srpska pravoslavna crkva na ovaj dan odaje slavu Presvetoj Bogorodici, majci Isusa Hrista.
Sabor Presvete Bogorodice u narodu je poznat i kao Božiji ili Srednji dan. Potiče iz XV veka i smatra se najstarijim među praznicima posvećenim Bogorodici.
Praznik se obeležava drugog dana Rođenja Gospoda Isusa Hrista i naziva se „Saborom” zato što se na ovaj dan sabiraju, odnosno okupljaju, svi verni kako bi proslavili Bogorodicu i njenog sina, ali i međusobno, van doma, podelili radost Božića.
Prema običajima, na Badnji dan porodica je na okupu, na sam Božić svaku kuću posećuje polažajnik, dok se na Božiji dan obilaze prijatelji i komšije i u dom primaju gosti.
Ni drugog ni trećeg dana Božića kuća se ne čisti, a slama se iznosi tek sutra uveče, na praznik Svetog arhiđakona i prvomučenika Stefana, koga brojne porodice proslavljaju kao krsnu slavu.
Praznovanje traje do Malog Božića, odnosno do 14. januara, a u tom periodu nema posta.
I dalje traje mirboženje, jedan od najlepših božićnih običaja. Pri susretu, ljudi se pozdravljaju tradicionalnim božićnim pozdravom, rukuju se i ljube.
NARODNI OBIČAJI
Uz drugi i treći dan Božića vezani su brojni, specifični narodni običaji.
Među božićne događaje spada i danas gotovo zaboravljena koleda. Nekada su grupe maskiranih mladića i mlađih oženjenih muškaraca obilazile svaku kuću u selu, pevale koledarske pesme i izvodile različite trikove, verujući da na taj način domaćinima obezbeđuju zdravlje i napredak. Zauzvrat, domaćini su ih darivali hranom i raznim poslasticama.
U Vojvodini je nekada postojao običaj da se na Božić ili drugog dana Božića jašu konji, kada su jahači, kako se verovalo, „vijali Božić“.
Svečano okićeni konji, sa jahačima koji su bili momci ili mlađi oženjeni muškarci, u galopu su jurili seoskim ulicama. Po pravilu su svraćali u kuće u kojima su živele devojke za udaju, a domaćini su ih dočekivali i častili pićem.
U pojedinim krajevima domaćin kuće daje čobaninu glavu pečenice koju ovaj nosi sa sobom na pašu. Nakon što je pojede, natakne je na jasenovu granu kako je živina ne bi mogla dohvatiti i kljucati.
U drugim krajevima glava pečenice se čuva do Vasilice. Na taj dan ne seku se kosti, a ljudi se jedni drugima obraćaju rečima: „Pomoz’ Bog…”.
Treći dan Božića je Stevanjdan, prva krsna slava nakon Božića i u novoj godini. Tada se iz kuće iznose slama i ostaci badnjaka. Slama se obično odnosi u voćnjak i vezuje za mlado rodno drvo, dok se jedan deo pali na plodnoj njivi i ostavlja da izgori. Ugarci od badnjaka se čuvaju jer se smatraju lekovitim i koriste se tokom godine za lečenje obolele stoke.
