U godini obeležavanja jubileja, 150 godina od rođenja jednog od najznačajnijih srpskih pisaca Borisava Bore Stankovića, u Pozorišnom muzeju u Zaječaru priređen je program „Slađe je snevati negoli zbilju gledati”.
Glumci Marija Nikitović i Jovan Veljković približili su publici Stankovićevu prozu govoreći odlomke iz dela „Nečista krv”, „Koštana” i „Tašana”, a deo programa izveden je i na timočko-prizrenskom dijalektu.
Svoju najpoznatiju dramu „Koštana” Stanković je napisao upravo na tom dijalektu, sa svega 24 godine, a delo je objavljeno početkom prošlog veka.
Nadahnut osećanjem fatalizma i istočnjačkom čulnošću, Stanković je stvorio pripovetke, romane i dramska dela protkana čežnjom, strašću i ljubavlju, verno oslikavajući južnjački duh rodnog Vranja.
U njegovom stvaralaštvu posebno mesto zauzimaju ženski likovi, osobeni, upečatljivi i temperamentni. Reč je o ženama koje žive zatvoreno i bez prava da iskažu svoja osećanja, ali koje pisac ne prikazuje kao slabe, već kao moralno snažne ličnosti.
„Koštana” je njegovo najpoznatije dramsko delo, jedno od najizvođenijih u pozorištima, kao i komad koji je privukao veliki broj gledalaca u Srbiji i regionu.
U Stankovićevim delima prisutni su i autobiografski motivi, pa se u Mitketovom i Hadži-Tominom dertu i žalu prepoznaje i deo Borinog ličnog, južnjačkog osećanja sveta.
